Bu aralar sık sık kendimi bu sorunun yanıtını tanımlamaya çalışırken buluyorum. Başarı pozitif yönlü bir sonuç mudur, yoksa herkesin “vay bee” diyebileceği şeyler yapmak mı? Kendi içinde tatmin midir, yoksa aile, sosyal hayat vb. yerlerde her şeyin yolunda olması mı? Çok iyi bir eş, anne, baba, çalışan, evlat, abi, abla olmak mıdır başarı, yoksa her şeyden elini eteğini çekip “aman bana ne” modunda yaşamak ama anın da tadını sonuna kadar çıkarmak mı?
Daha pek çok şey sıralayabilirim. Dedim ya fazlaca düşünüyorum bu aralar😊 Literatürdeki tanımlarına falan girmeyeceğim, zira yaşamın sadece teorik bilgilerden ibaret olmadığını anlayacak kadar yaşadım.
Bu sabah gene düşündüm
Bir süredir kendi işimi yaptığım ve esnek çalışabildiğim için kızımla güvenli bir alan oluşturduk birbirimize. Her gün onu okula bırakıyorum, ortalama 20 dakikalık o yolda hiç konuşmadığımız kadar derin sohbetler edebiliyoruz, bazen şarkı seçiyoruz, bazen bilmece, bazen eşlik ediyoruz radyoda çalan şarkıya, birbirimize armağan ediyoruz, her kırmızı ışıkta istisnasız ona dönüyorum ve birbirimize gülümseyip öpücük atıyoruz😊
Bu sabah biraz geciktik, uyanamadık ikimiz de, okuldaki kahvaltı saatine onu yetiştirebilmem için sadece 10 dakikam olduğunu fark ettim. Günlük kıyafet seçimi, saç-baş rutini ve otoparka inişimizi de düşünürsek tahmin edeceğiniz gibi kesin geç kaldık paniği aldı beni. Evde de kahvaltı yaptırabilirim ama aksi gibi ekmek yoktu. Neyse biz bir şekilde hazırlandık, 9 gibi otoparktaydık, yolda ona poğaça alabileceğim güzel bir pastane var, oradan poğaçasını aldım, arabada yedi, bir de yılbaşı için hazırlanan çikolatalardan aldık. Öyle memnunduki halinden, bende de panik manik kalmadı. En fazla biraz gecikir, karnı da doyduktan sonra ne olabilir ki, diye düşünerek okula geldik. Saate baktığımda yalnızca 8 dakika geciktiğimizi fark ettim. . .
Yolda kalmak
Dönüş yolunda tekrar düşünmeye başladım. Yolda kalmak başarı olabilir miydi? Elindeki imkanlarla yolda kalmaya devam etmek, aksilikler olabileceğini kabul ederek, bu aksiliklere göre ufak manevralarla durumu yumuşatabilmek, kendini çok yıpratmamak ama yoldan da vazgeçmemek… Benim başarı tanımım, günlerdir üzerinde ara ara düşünürken kendimi yakaladığım tanımı, bu sabah bambaşka bir olay neticesinde bulmuştum. Başarı tanımım: yolda kalmaya devam etmek, vaz geçmemek.